روانشناسی سفر

اصطلاحات دکتر پرویز ذوالعین سفرکرده ترین جهانگرد ایرانی است. او موفق شده بود به 190 کشور جهان سفر کند . آدم متمولی نبود . کارمند دولت بود وجز آن هم یک استاد معتبر دانشگاه با تألیفات متعددی در زمینه ی حقوق بین الملل . یعنی یک جهانگرد حرفه ای و یا فردی که حرفه اش لزوماً ایجاب می کرد زیاد در سفر باشد نیز نبود . پس چگونه توانسته بود به 190 کشور سفر کند ؟ چند سالی پیش از مرگش مجله ی جهانگردان گفتگویی با او انجام داد تقریباً برای دریافتن پاسخ همین سوءال . یک بخش به یاد ماندنی از آن گفتگوی جذاب آنجاست که خبرنگار از شادروان دکتر ذوالعین می پرسد: شما چگونه برنامه ریزی می کردید که توانستید به 190 کشور جهان سفر کنید ؟ دکتر ذوالعین اینگونه پاسخ میدهد که: اگر می خواستم برنامه ریزی کنم 190 کشور که هیچ به10 کشور هم نمیتوانستم سفر کنم . سفر را سهل و آسان گرفتن وخود را در گیر قید زاید و بعضاً ذهنی آن نکردن باعث شد که بتوانم تقریباً همه ی جهان را ببینم . ایشان به عنوان شاهد مثالی بر این رویه ی خود میگوید که: یک بار میخواستم به کرمان بروم . دو سه روزی پرس وجو کردم درباره ی این شهر . نقشه ی استان را خریدم و چند تایی هم مقاله درباره ی آن خواندم . یک روز عصر بار و بنه ام را جمع کردم و به ترمینال جنوب رفتم برای سفر به کرمان .قبل از آن که وارد محوطه ی بیرونی ترمینال بشوم در یکی از همان خیابان های شلوغ اطراف ترمینال متوجه شدم که شاگرد اتوبوسی سرش را از پنجره بیرون آورده داد میزد اهواز فوری …. اهواز فوری…. پریدم بالا و به اهواز رفتم . چقدر هم سفر خوشی بود !

آنچه که نقل شد تأکیدی است بر این که سفر قبل از آنکه فنی آموختنی باشد یک ویژگی شخصیتی است . در روانشناسی سفر نیز گفته میشود این که ما چگونه سفر می کنیم تابعی است از شخصیت – تربیت و تحصیلات ما. هم چنان که می بینیم توانایی اقتصادی و یا میزان بهره مندی از ابزارها و تجهیزات خاص در مرتبه های بالای این دسته بندی قرار نگرفته است. حتّی میشود گفت سفر اساساً یک جور هنر است. یعنی لذت بردن از آن بیشتر از آن که یک امر آموختنی باشد موضوعی ذوقی – حسی – عافی و درونی است . هم چنان که انتظار نمیرود همه ی آدمها از یک قطعه موسیقی فاخر و ارزشمند لذت ببرند نباید انتظار داشت همه ی آدمها لذت یک شب کمپینگ در کنار یک دریاچه ی آرام و در زیر آسمان پر ستاره ی یک شب کویری را بدانند. و همان طور که (( فرانتس لیست)) برجسته ترین پیانیست تاریخ بود اما در همه ی عمر د حسرت این باقی ماند که یک پیانو در خانه داشته باشد میتوان تصور کرد آدمی حقوق بگیر با در آمد ماهانه ی ناچیز را که هر ماه دست کم یک سفر جذاب به جایی دیدنی را تجربه کند. همچنان که دکتر ذوالعیؤن به گفته خودش به عنوان یک مسافر هرگز از بخش فرست کلاس هواپیما ها استفاده نکرد اما به 190 کشور جهان رفت . پس فن اول این است که برای مسافر خوبی بودن باید لذت از سفر را یاد گرفت .باید به سفر نه آنچنان که معمول است تفریحی پر هزینه و گاه مشقت بار بلکه به عنوان هنری کاملاً قابل دستیابی و لذت بخش نگاه کرد . وقتی آموختید بی هیچ برنامه ریزی قبلی بدون هیچ نیازی به مقدمات طولانی و بدون هیچ پروایی از مخاطرات معمول حضور در مقاصدی دور از محل سکونت به سفر بروید آن وقت می توانید خود را یک جهانگرد یک مسافر یک سالک کسی که در سفر دست به سیر و سلوک میزند بدانید.