مرد آهنین

چه غریب و ساده پر میکشند آنهایی که مهربانیشان دنیایی را اسیر کرده و وقتی می روند تازه میفهمیم که چقدر خوب و مهربان بودند.واقعا حیف بعضی آدمها که در خاک بگذارند کاش میشد آنها را بالی داد که با همه ی جسم و روح به آسمان بروند ولی حیف که باید این خاک به خاک برگردد.

لذت با هم بودنها را نمیبریم و بعد از رفتن است که می اندیشیم چه بود و که بود و چه میگفت و چگونه زندگی میکرد. امروز پدری مهربان و همسری همراه و همدل و دوستی با وفا و پدربزرگی دوست داشتنی و به مفهوم واقعی کلمه یک مرد ،ساده و راحت بال گشود و پرواز کرد حتی خانواده نفهمیدند که یک آخ بگوید جنگید با زندگی سختش و مرد آهنین مردی بود واقعا آهنین ،روحش شاد.برای شادی روح یک مرد بزرگ اگر دوست داشتی فاتحه ای بخوان...