انرژی های تجدیدپذیر

انرژی زمین گرمایی

در یک شب سرد زمستانی که به خود می لرزید هیچ فکر کرده اید که ای کاشاز گرمای اعماق زمین بهره می جستید؟

کره زمین شامل پوسته، گوشته و هسته است. که گوشته خود از سه بخش:سنگی، حالت خمیری (نرم کره) و سنگی تشکیل می شود. گاهی بر اثر عواملی مثل بالارفتن دما، مقداری از نرم کره ذوب می شود که به مواد مذاب "ماگما" میگویند. در مجاورت ماگما لایه ها و سفره های آبی می تواند وجود داشته باشد. این آبها گاهی به سطح زمین نزدیک اند و از نقاطی از سطح زمین خارج می شوند. مثل لاریجاندر شمال ایران؛ آب گرم سرعین نیز از آب های داغ در مجاورت ماگما است ولی عمق آننسبت به لاریجان بیشتر است. از گرمای این آب ها برای افزایش دمای هوای خانه ها بهجای استفاده از سیستم های حرارتی می توان استفاده نمود. اما همیشه لازم نیست که آبداغ در زیر زمین به طور طبیعی موجود باشد. امروزه چاه های عمیق تا لایه های عمیقزمین حفر می کنند. آب سرد از طریق یکی از چاه ها پایین می رود و در مجاورت سطوح داغ زمین افزایش دما پیدا میکند و از چاه مجاور به سمت بالا حرکت می کند و این جریان به طور خود به خود و بدونصرف انرژی رخ می دهد و باز هم می توان از آب داغ و بخار برای گرم کردن و حتیچرخاندن توربین استفاده نمود. از آن جایی که انرژی مصرفی ما در این روش در مقایسهبا انرژی نهفته در زمین بسیار ناچیز است می توان آن را تجدیدپذیر به حساب آورد.

انرژی گرمایی ذخیره شده در پوسته جامد کره ی زمین را، انرژی زمین گرمایی می نامند. این انرژی بیش تر در نواحی شناخته شده ی اتش فشانی و زلزله خیز متمرکز شده است.

در حال حاضر از انرژی زمین گرمایی در بسیاری از نقاط جهان و در کاربردهای مختلف، در سطح وسیعی استفاده می شود.
مقدار کنونی انرژی زمین گرمایی می تواند جوابگوی نیاز فعلی و حتی بیش از ان باشد و بهره برداری از ان، مسقل از شرایط جوی بوده و قابلیت براورده کردن نیاز کنونی و اتی بشر را دارد.

منشا انرژی زمین گرمایی، ناشی از گدازه ها وهمچنین واکنش های هسته ای اعماق زمین است و در صورتی که بیش از مقدار بازیابی ان بهره برداری نشود، یک انرژی تجدیدپذیر محسوب می شود.

گرچه نقاط خاصی از جهان از لحاظ تمرکز منابع انرژی زمین گرمایی نسبت به سایر نقاط غنی ترند، اما در اغلب کشورها، منابع ارزشمندی از این نوع انرژی وجود دارد که می تواند به عنوان منابع انرژی بومی ان کشور در نظر گرفته شود.

به طور متوسط دمای زمین به ازای هر 100 متر عمق، 3 درجه سانتی گراد افزایش میابد. این بدان معنی است که که اگر در عمق 2 کیلومتری زمین دما حدود 70 درجه سانتی گراد باشد، انگاه در عمق 3 کیلومتری دما به حدود 100 درجه سانتی گراد می رسد.

تنها منابع انرژی زمین گرمایی که هم اکنون از آن ها استفاده تجاری می شود، اب های گرم و بخارهای داغی است که در قسمت های با عمق کم یا متوسط پوسته ی زمین ( 100 تا 4500 متر )، درون گسل ها یا خلل و فرج سنگ های متخلخل قرار گرفته اند.