نمیشود که همیشه خوب باشی...!
گاهی باید از سر عادت فراموش شوی
و بروی تا دور و دورهـــــــــا.....
... باید زیر بار ِ یک شهر ِ خاموش ِ شب زده
برای تنهایی هایت
باران ببارانی !
آنقدر بباری و
بباری و
بباری
تا پلک ِ دفترت
از اندوه ِ ناگفتنی ها
ورم کند !
گاهی باید
در خویشتن ِ خویش بخزی
و یاد ِ آن روزهای ِ نخست را
در گورستان ِ همیشه هایت
دفن کنی و باز
یک شب بارانی ؛
نبش قبرش کنی.........
گاهی باید یادش را
برای تک تک ِ ترانه های در گور خفته ی شب
هجی کنی !
چقدر امشب ؛
مــــــن ِ مجنون ِ ره گم کرده ی غریب ِ زمستان زده،
سرشارم از تــــــــو ی ناسازگار ِ ناشناس ِ بهارانی !
راحتم بگذار...!!!

پی نوشت: این روزها عجیب دلم بچگی می خواهد...
خسته ام، فقط یک قلم لطفاً ! می خواهم خودم را خط خطی کنم... !!!
برچسب:
نویسنده: عشق