(قطره صد و دوم) نامرد ...

پیش بی درد ، دمی ، صحبت از درد مکن

شاخِ سبز دل ِ خود را ، به خطا زرد مکن

مرد اگر نـیست در این شهر ، ولی کوه که هست...

تکیه بر کوه کن و تکیه به نامرد مکن!

.

.

.

پاورقی:چقدر این جمله غمگینه" تمومه قصه بازی بود "

تمومه عشق تو چشماش بفهمی صحنه سازی بود ...